Alleen thuis

Alleen thuis

Mijn ouders roepen dag
onder aan de trap.
Moeder, waar het eten staat,
vader fluit, met jas op arm,
(nu nog te warm)
de deur valt dicht, de auto start en
dan de stilte die de hoek omslaat.
Ze belt niet aan.

Het is stil. Uren stil.
Op de bank ga ik staan,
op het leer dat niet kraakt,
glij van leuning op de grond,
steek messen boter in mijn mond,
en zet de tv aan, geluid uit.

De…

View On WordPress

Lenteflits

Zo, even door de afgelopen lente heen flitsen. (1) Er was een heel leuk lezersfeest van de KJV, de Kinder- en Jeugdjury van Vlaanderen. Het lezersfeest was in Mechelen, Hoe Tortot zijn vissenhart verloor was genomineerd en Benny Lindelauf en ik waren op het feest. Foto’s van het KJV feest zijn van Michiel Devijver en staan hier. Heen en terug reisden Konrad en ik door het bloedwarme…

View On WordPress

MORGEN

Toen ik die taal niet spreken kon
waren merelstemmen
iets als het knappen van takken
of het tikken van golfplaten
in de zon. Een aanwijzing
van iets dat komt of enkel
roering in de achtergrond.

Maar hoeveel mensen weten
dat de merels alles weten,
en de kauwen en de kraaien,
vanuit de kruinen die dan zwaaien,
als torens met een vlag
ons vertellen, over morgen,
elke avond, elke dag.

View On WordPress

Bodemvondst

BODEMVONDST

Mijn oudste broer bewaart
de vondsten van de grond
in een kistje in de berging.

Soms mag ik kijken, dan wel alleen
als hij toch iets hebben moet.

Broer, wat was er dan, voordat
wij hier onze banden plakken?
Broer, langs welk bot reist het water
dat wij nu drinken?

‘Hier stond een stad die we nu
Vroeger noemen.
Met de pleinen Eerst,
Ooit en Toen.

Gebouwen vergaan
in de vloed.

De kerk van

View On WordPress

Nieuwe koers

Mijn blog was ooit bedoeld als een stiekeme speeltuin in een hoek van het internet, een muur waar ik tegen kon zingen om te horen hoe het geluid terug zou kaatsen. Maar ik merk dat ik steeds minder hier plaats, omdat ik me verplicht voel om te vertellen wat er allemaal speelt op professioneel vlak. En dat vind ik helemaal niet interessant om te doen. Ik wil het anders. Voortaan, af en toe komt er…

View On WordPress

Elias Canetti - De behouden tong

Elias Canetti – De behouden tong

 


Elias Canetti – De behouden tong
. Ik was net afgestudeerd en woonde in een donkere kamer in een oud huis in Breda, waar de klimop zijn weg naar binnen zocht. Buiten was het zomer, binnen lag ik op de grond te lezen. Ik las ‘massa en macht’ van Canetti en werd er verliefd op, op het fragmentarische en het overkoepelende van zijn schrijven. Het boek is als een sterrenstelsel. Sindsdien koop…

View On WordPress